De fout die veel ouders maken tijdens een driftbui.

Jullie moeten weg.

Je hebt haast, kijkt voor de derde keer op de klok en voelt de minuten letterlijk wegtikken. Misschien moet je op tijd op school zijn, naar een afspraak of gewoon nog honderd dingen doen die dag.

En precies op dat moment weigert je kind ineens om schoenen aan te trekken.

Of je kind wil per se die ene trui aan die in de was zit. Of stort volledig in omdat een sok niet lekker zit.

Je voelt de spanning in jezelf oplopen. Want jullie moeten nu wel echt gaan. Hoe meer jij probeert door te pakken, hoe meer je kind lijkt tegen te werken.

“Schiet nou op.”

“Doe niet zo moeilijk.”

“Wat is er nou aan de hand?”

En vaak herhalen we die laatste vraag meerdere keren achter elkaar. Omdat we het willen begrijpen. Omdat we hopen dat ons kind uitlegt wat er speelt, zodat we het kunnen oplossen en dan weer verder kunnen.

Maar juist tijdens een driftbui is dat meestal een vraag waar een kind helemaal geen antwoord op kan geven.

Waarom werkt deze vraag niet?

Ga eens bij jezelf na.

Wanneer jij boos, gefrustreerd of overprikkeld bent en iemand vraagt: “Wat is er aan de hand?” , hoe reageer jij dan?

De kans is groot dat je vaak reageert met een korte:“Niks.”

Misschien merk je ook dat je eigenlijk zelf nog niet precies weet waarom je zo reageert?

Voor kinderen is dit, woorden geven aan de frustratie, nog veel moeilijker.

Hun cognitieve brein is namelijk nog volop in ontwikkeling. Terugkijken op gevoelens, verbanden leggen en woorden geven aan emoties vraagt vaardigheden die kinderen nog aan het leren zijn.

En als het ons als volwassenen al niet goed lukt om tijdens boosheid helder te voelen en verwoorden wat er precies speelt, hoe kunnen we dat dan van een kind verwachten?

Dus vraag jezelf eens af: wil je op dat moment echt weten wat er aan de hand is? Of wil je vooral dat de driftbui stopt, zodat jullie verder kunnen?

Als je de vraag stelt, doe het dan vanuit de goede intentie. En als je hem wil stellen, geef je kind dan op zijn minst ruimte om antwoord te geven op de vraag. Ben na het stellen van deze vraag gewoon eens een tijdje stil. Dan heb ik het niet over 10 seconden, maar over een paar minuten. Herhaal de vraag op zijn vroegst pas na 5 minuten. Je zal verbaasd zijn wat er soms toch voor antwoorden komen, als we wat ruimte geven om de vraag te verwerken.

Een driftbui gaat zelden over dat ene moment

Wordt jouw kind ook weleens boos omdat hij of zij niet de gewenste kleur drinkbeker krijgt? En hoe vaak denk jij dan bij jezelf, "sjonge, het is maar een kleur beker, lekker belangrijk."

Vaak gaat het eigenlijk helemaal niet om die kleur beker.

Ga ook nu maar eens bij jezelf na. Als jij boos bent, iemand vraagt wat er is en je terug snauwt dat er niks is. Doe je dit dan omdat je niet wil vertellen wat er is, of omdat je het nog niet goed onder woorden kan brengen?

Vaak is het zo dat je het niet goed onder woorden kan brengen. En dat komt weer voort doordat het meestal een opeenstapeling is van dingen. Soms stapel je de gehele dag kleine irritaties op, waardoor iets kleins (bijvoorbeeld je partner propt nog iets in de prullenbak die al te vol zit) ineens heel veel irritatie op wekt.

Gaat het dan echt om die prullenbak? Nee, meestal niet. En ook dit werkt zo bij kinderen.

Misschien heeft je kind zich de hele dag moeten aanpassen op school. Misschien zijn andere kinderen of volwassenen meerdere keren, bewust of onbewust, over de grenzen van je kind heen gegaan. Misschien heeft je kind spanning gevoeld, is hij of zij overprikkeld geraakt of voelde zich niet gezien.

Al die kleine dingen samen slaan zich op in het lichaam en moeten er uit op een plek waar het veilig is. Het goede nieuws is dat dit thuis is. Je bent dus eigenlijk de veilige haven van je kind.

Is een driftbui een probleem?

Ja natuurlijk, hoor ik je denken. Want je hebt er op dat moment last van en wilt het graag opgelost hebben. Maar probeer eens op een andere manier te kijken naar een driftbui. Zie het als een boodschappenbriefje, een signaal. Kennelijk geeft je kind aan, dat het even te veel is.

Dat is voor een keer niet zo erg, we hebben allemaal weleens dat het even te veel is. Maar merk je dat de driftbuien zich opstapelen? En dat je geen dag meer door kunt komen zonder dat je een paar driftbuien gehad hebt? Dan is het goed om eens te onderzoeken wat de onderliggende oorzaak is.

Meer weten over omgaan met driftbuien?

In mijn e-book "Help, mijn kind heeft een driftbui" ga ik dieper in op je eigen emoties tijdens de driftbui van je kind en welke stappen je kan volgen als je kind een driftbui heeft. Ook zit er een mini-oefening in, die je helpt om de situatie achteraf rustig te beoordelen. Zodat je niet alleen reageert op de driftbui zelf, maar ook leert kijken naar wat je kind je eigenlijk probeert te vertellen.